Иә, ерлі-зайыптылар мүлікті сотқа дейін өзара келісіммен бөле алады. Бұл — ең жылдам, арзан және жүйкеге жеңіл жолдардың бірі. Егер тараптар пәтер, үй, көлік, ақша, бизнес, ипотека немесе басқа мүлік бойынша келіссе, олар мүлікті бөлу туралы келісім жасай алады.
Бірақ маңызды талап бар: ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкін бөлу туралы келісім нотариалды түрде куәландырылуы керек. Ауызша келісім немесе WhatsApp-та “келістік қой” деп жазу жеткіліксіз болуы мүмкін. Сотта ондай келісім кейде “вайб бар, заңдық күш жоқ” режиміне түсіп қалады.
Read article →
Қазақстанда ажырасқан ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкін бөлу бойынша талап қою мерзімі — 3 жыл.
Бірақ маңызды нюанс бар: бұл 3 жыл әрқашан ажырасқан күннен бастап есептеле бермейді. Қазіргі сот түсіндірмесі бойынша мерзім адам өзінің мүліктік құқығы бұзылғанын білген немесе білуге тиіс болған күннен бастап есептеледі.
Мысалы, ерлі-зайыптылар 2020 жылы ажырасқан, бірақ ортақ пәтерді ешкім сатпаған, екеуі де оған қатысты құқықты дауламаған. Ал 2025 жылы бір тарап пәтерді сатып жібермек болды немесе екінші тарапты мүліктен толық шеттетіп тастады. Мұндай жағдайда 3 жылдық мерзімді нақты құқық бұзылған сәттен есептеу мәселесі көтерілуі мүмкін.
Read article →
Мүлік бөлу туралы талап арызда сотқа қандай мүлікті бөлу керек екенін, ол мүлік қашан және қандай қаражатқа алынғанын, оның құнын, тараптардың үлесін және нақты қандай талап қойылып отырғанын анық көрсету қажет.
Талап арызда жай ғана “мүлікті бөліп беріңіз” деп жазу жеткіліксіз. Сотқа нақты мүлік, нақты баға, нақты үлес және нақты өтініш керек.
Мысалы, талап арызда пәтерді ортақ мүлік деп тану, әр тараптың 1/2 үлесін анықтау, автокөліктің жарты құнын өндіру, ипотека қарызын ескеру немесе мүлікті сатуға тыйым салу туралы талаптар қойылуы мүмкін.
Read article →
Балалар кіммен қалса, сол адамға мүлік автоматты түрде көбірек беріледі деп айту дұрыс емес. Қазақстанда ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкін бөлу кезінде негізгі қағида — үлестердің теңдігі, яғни әдетте мүлік 50/50 бөлінеді.
Бірақ сот кәмелетке толмаған балалардың мүддесін ескеріп, кейбір жағдайда балалармен бірге тұратын ата-анаға көбірек үлес беруі мүмкін. Бұл автоматты құқық емес, сотта дәлелденетін ерекше жағдай.
Қарапайым тілмен айтқанда: “балалар менімен қалады” деген сөз жеткіліксіз. Сотқа балалардың нақты мүддесін, тұрғын үй қажеттілігін, өмір сүру жағдайын және неге көбірек үлес қажет екенін дәлелдеу керек.
Read article →
Иә, мүлікті 50/50 емес, басқа үлеспен бөлуге болады. Бірақ бұл автоматты түрде жасалмайды. Қазақстанда ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкін бөлу кезінде негізгі қағида — үлестердің теңдігі. Яғни әдетте әр жұбайға 1/2 үлес тиесілі деп есептеледі.
Алайда кейбір ерекше жағдайларда сот 50/50 қағидасынан ауытқып, мүлікті 60/40, 70/30, 2/3 және 1/3 немесе басқа үлеспен бөлуі мүмкін. Ол үшін нақты дәлелдер қажет.
Қарапайым тілмен айтқанда: “мен көп жұмыс істедім” деген сөздің өзі жеткіліксіз. Сотқа нақты құқықтық негіз және дәлел керек.
Read article →
Үйге ақша салғанын дәлелдеу үшін ең маңыздысы — ақшаның қайдан шыққанын, кімге берілгенін, не үшін жұмсалғанын және сол ақша нақты үйге кеткенін көрсету.
Сотта жай ғана “мен ақша салдым” деп айту жеткіліксіз. Оны банк аударымдары, чек, түбіртек, қолхат, келісімшарт, WhatsApp хаттары, фото-видео, куәгерлер, бағалау есебі және басқа дәлелдермен растау керек.
Егер дәлелдер дұрыс жиналса, адам үйден үлес, ақшалай өтемақы, жөндеу шығынын қайтару немесе салынған қаражатты өндіру туралы талап қоя алады.
Read article →
Егер үй ата-ананың атына ресми түрде тіркелген болса, ол әдетте ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкі болып саналмайды және ажырасу кезінде автоматты түрде бөлінбейді.
Бірақ егер үй шын мәнінде ерлі-зайыптылардың ортақ ақшасына сатып алынып, тек қағаз жүзінде ата-ананың атына рәсімделгені дәлелденсе, сот арқылы талап қоюға болады. Мұндай жағдайда жай ғана “үй біздікі еді” деп айту жеткіліксіз. Ақшаның қайдан шыққанын, кім төлегенін, не үшін ата-ананың атына жазылғанын және нақты кім пайдаланып келгенін дәлелдеу керек.
Қысқасы: ата-ананың атындағы үй автоматты түрде бөлінбейді, бірақ кей жағдайда оған қатысты ақша, үлес немесе өтемақы талап етуге болады.
Read article →
Иә, кейбір жағдайда жұбайлардың қарызы ажырасқанда бөлінуі мүмкін. Бірақ барлық қарыз автоматты түрде ортақ болып саналмайды.
Егер кредит, займ, ипотека немесе басқа қарыз отбасының ортақ қажетіне алынған болса, ол ортақ міндеттеме ретінде қаралуы мүмкін. Ал егер қарызды бір жұбай өзі үшін, жасырын түрде немесе отбасы мүддесіне қатысы жоқ мақсатқа алған болса, ондай қарыз сол адамның жеке міндеттемесі болып қалуы мүмкін.
Қарапайым тілмен айтқанда: “некеде алған қарыздың бәрі автоматты түрде екеуінікі” деген түсінік дұрыс емес. Сот ең алдымен қарыздың не үшін алынғанын және ақша қайда жұмсалғанын қарайды.
Read article →
ИП немесе кәсіп ажырасқанда тікелей “екіге бөлініп кетеді” деп айту дұрыс емес. Себебі ИП — жеке кәсіпкердің мәртебесі, яғни ол бөлек заңды тұлға емес. Бірақ неке кезінде кәсіп арқылы алынған табыс, сатып алынған жабдықтар, тауарлар, көлік, кассадағы ақша, банк шотындағы қаражат, бизнеске салынған ортақ ақша және кейбір жағдайда кәсіптің нарықтық құны ерлі-зайыптылар арасында бөлінуі мүмкін.
Қарапайым тілмен айтқанда: ИП куәлігін екіге бөлу мүмкін емес, бірақ ИП арқылы жиналған мүлік пен табысты бөлуге болады.
Read article →
Егер көлік неке кезінде сатып алынған болса, ол әдетте ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкі болып есептеледі. Көлік тек күйеуінің немесе әйелінің атына тіркелгені шешуші мәнге ие емес. Маңыздысы — көлік қашан және қандай қаражатқа алынғаны.
Ажырасу кезінде көлік көбіне екі жолмен бөлінеді: көлік бір тарапта қалады, ал екінші тарапқа ақшалай өтемақы төленеді немесе көлік сатылып, ақшасы тараптар арасында бөлінеді.
Read article →
+7 775 858 9294
WhatsApp
